ဂ်ိဳကာရ႔ဲ ကဗ်ာပန္းခင္း

♥♥ မၾကင္၀႔ံေပမယ္႔ ♥♥

♥♥ ျမင္ခြင္႔ကိုေမ်ွာ္ခ႔ဲမိပါသည္ ♥♥

♥♥ တျပည္တရြာစီ ♥♥

♥♥ နာရီေတြျခားေနေပမယ္႔ ♥♥

♥♥ ႏွလံုးသားေစညႊန္းရာ ♥♥

♥♥ ျငင္းဆန္ရန္အင္အားမရိွခ႔ဲပါ ♥♥

♥♥ ျဖဴစင္ေသာခ်စ္ျခင္းျဖင္႔ ♥♥

♥♥ အသက္ႏွင္းကာျမတ္ႏိုးခ႔ဲပါသည္…ဘုရား ♥♥

♥♥ ဤမွန္ေသာသစၥာစကားေၾကာင္႔ ♥♥

♥♥ ပန္းကေလးတို႔ေျမခရာလမ္း၌ ♥♥

♥♥ ေျခမခ်ရပါလို၏ ♥♥

♥♥ ပန္းေျခာက္ကေလးမ်ားအား ♥♥

♥♥ ( ျမတ္ႏိုးစြာ ) သိမ္းေကာက္သူျဖစ္ရပါလို၏ ♥♥

♥♥ ၾကယ္ကေလးေတြေၾကြက်ခ်ိန္၌ ♥♥

♥♥ ဆုေတာင္းသူမျဖစ္ရပါလို၏ ♥♥

♥♥ သစၥာတရားျဖင္႔ ♥♥

♥♥ ေႏွာင္တည္းေသာခ်စ္ျခင္း၌သာ ♥♥

♥♥ တစ္သက္တာေပ်ာ္၀င္မူးယစ္ရပါလို၏ ♥♥

ေလအ၀င္႔မွာ

ေၾကြလြင္႔ခ႔ဲရတယ္

သစ္ရြက္ကေလး

ေျမခလို႔

ေၾကြဘ၀ေရာက္ခ႔ဲရတယ္

ေၾကြဓေလ႔မို႔

ေျမခတာလား

ေလမင္းေျခြလို႔

ေၾကြရတာလား

သစ္ရြက္ကေလး

သစ္ကိုင္းမွာေ၀

တစ္ကိုယ္စာမ်ွ

ေနေရာင္ကကာကြယ္ေပးတယ္

အခ်ိန္ၾကာ

တာ၀န္တြပိေတာ႔

ေနေရာင္မွာ

ညိွဳးေရာ္လို႔သြားရတယ္

အုိ….ဇရာလား

ေျခြကာသြားတယ္

ေျမခေလေတာ႔

ေပးရွာျပန္တယ္

ေျမၾသဇာတ႔ဲ

ဪ…ေလးစားစရာ

ကမၻာေျမအတြက္

အဖက္ဖက္ကတာ၀န္ေက်

ရာဇ၀င္မတြင္ေပမယ္႔

စာတင္ကာျခယ္သခ်င္တယ္

သူ႔ဂုဏ္ရည္ေသြး

ရန႔ံမရိွေပမယ္႕

အစဥ္ေမႊးေနပါတယ္ေလ…………..

မနက္ခင္းေတြေရာက္ခ်င္လို႔

အိမ္မက္ေတြကိုအဆိပ္ခပ္ဘူးတယ္

ေရာင္နီမျဖာလည္း

လေရာင္ကိုမလြမ္းပါဘူး

မနက္ခင္းေတြကိုခ်စ္တယ္…….။ ။

ရင္ခုန္သံေတြေအာက္မွာ

ဘ၀ကိုနင္းေခ်ခ႔ဲဘူးတယ္

ပတ္၀န္းက်င္ရ႔ဲအျပင္ကိုေရာက္ခ႔ဲလည္း

သံေယာဇဥ္ေတြေႏွာင္မတြယ္ဘူး

သူမ ရိွရင္ျပည္႔စံုတယ္ေလ……။ ။

ႏွင္းတစ္ေဖ်ာက္ေဖ်ာက္န႔ဲ

မနက္ခင္းေတြေရာက္တိုင္း

သူမ ေရာက္လာေလမလား

၀ိုးတ၀ါးေမ်ွာ္လင္႔ခ်က္ေလးန႔ဲ

ေန႔စဥ္ရက္ဆက္

မေမာတမ္းေမ်ွာ္လင္႔ခ႔ဲဘူးတယ္

ဥေပကၡာမုန္းတိုင္းေတြက

ကၽြန္ေတာ္႔မနက္ခင္းေလးေတြကိုရက္စက္ၾကတယ္…..။ ။

သူမ ေရာက္မလာလည္း

ကၽြန္ေတာ္ေမ်ွာ္ေနတတ္ဆဲ…….

သူမ မသိႏိုင္လည္း

ကၽြန္ေတာ္ လြမ္းေနတတ္ျမဲ…….

သူမ မျမင္ႏိုင္လည္း

ကၽြန္ေတာ္ မ်က္ရည္ေ၀ဆဲ…….

သူမ ထားခ႔ဲရက္လည္း

ဒီဇင္ဘာကေတာ႔ ႏွင္းေတြက်ေနဆဲ…….

………………………..

………………………..

……………………………..

ကၽြန္ေတာ္႔ရင္ထဲမွာလည္း

……………………။ ။

သူမက…..

သတိရတ႔ဲအခါ ထုတ္ၾကည္႔လို႔ရတ႔ဲ

ကၽြန္ေတာ္႔ ဒိုင္ယာရီစာအုပ္ေလးတစ္အုပ္ျဖစ္တယ္

သူမက…..

တစ္ေန႔တာရ႔ဲ အစျဖစ္တ႔ဲ

ကၽြန္ေတာ္႔ရ႔ဲ မနက္ခင္းေလးတစ္ခုျဖစ္တယ္

သူမက…..

ညေနခင္းကိုအလွဆင္တ႔ဲ

ကၽြန္ေတာ္႔ရ႔ဲ သက္တံေလးတစ္ခုျဖစ္တယ္

သူမက…..

ႏွလံုးသားကိုအလွဆင္တ႔ဲ

ကၽြန္ေတာ္႔ရဲ႕ ဗီးနပ္စ္နတ္သမီးေလးျဖစ္တယ္

သူမက…..

ရင္ခုန္သံေတြေပါက္ဖြားေစတ႔ဲ

ကၽြန္ေတာ္႔ရဲ႕အိမ္မက္ေလးတစ္ခုျဖစ္တယ္

သူမက…..

အနာဂတ္ေတြကိုဖန္ဆင္းမယ္႔

ကၽြန္ေတာ္႔ရဲ႕ဖန္ဆင္းရွင္ေလးတစ္ဦးလည္းျဖစ္တယ္

နင္သိခ႔ဲလား
နင္႔ညေတြလင္းဖို႔
အေမွာင္ထဲကေန
ငါ..အလင္းေပးခ႔ဲတာ…..

နင္သိခ႔ဲလား
နင္ေပ်ာ္ျမဴးဖို႔
ဘယ္သူမွမျမင္ႏိုင္တ႔ဲတစ္ေနရာမွာ
ငါ..တိတ္တိတ္ေလးငိုေနခ႔ဲတာ…..

နင္သိခ႔ဲလား
နင္႔ဆႏၵေတြျဖည္႔ဆည္းႏိုင္ဖို႔
ဘာကိုမွမေၾကာက္
ဒုကၡေတြလမ္းခင္းေလ်ွာက္ခ႔ဲတာ…..

နင္သိခ႔ဲလား……
နင္သိခ႔ဲလား…..
နင္….
သိ…..
ခ႔ဲ…..
လား…..

နင္႔ဘ၀ျပည္႔စံုဖို႔
အလြမ္းေတြရင္မွာပိုက္
ေခါင္းငိုက္စိုက္န႔ဲ
တိတ္တိတ္ေလးေက်ာခိုင္းခ႔ဲတာ…..
နင္မသိႏိုင္တ႔ဲ
ဟိုး……အေ၀းဆံုးတစ္ေနရာဆီ

ရင္မွာေႏွာင္တန္း
တစ္ဖက္သက္လြမ္း
ဆိုင္သူမသိ
ရူးမိုက္မိ၏
အလြမ္းတစ္ခင္း
သီခ်င္းသာလ်ွင္
စီကာဖြ႔ဲရည္
ဆိုသီႏိုင္၏
ေႏွာင္တြယ္အမုန္း
ေရွာင္ဖယ္ပုန္းသူ
စိမ္းမိုးေတြရြာ
စိမ္းကမၻာသို႔
စိမ္းကားရက္စက္
ေက်ာခိုင္းထြက္၏
ဪ……
မသိလည္းလြမ္း
ရင္ထဲတမ္းသည္
မွန္းဆစိတ္ရွည္
လြမ္းစိတ္ေျဖ၍
အသက္ကမၻာ
တည္ႏိုင္သမ်ွ
သစၥာဖြဲ႔တင္း
ေမ်ွာ္လင္႔ရင္းျဖင္႔
ငါ၏ခ်စ္ျခင္း
စဥ္ထြန္းလင္းေနမည္သာ……
ဆုေတာင္းတိုင္းသာ
ျပည္႔ရပါလ်ွင္
လြမ္းျခင္းေဆြးျခင္း
ဤ၀ဋ္တြင္းမွ
လြတ္ကင္းဖယ္ခြာ
သံသရာဆက္
ေႏွာင္တြယ္ျဖတ္၍
ခ်စ္ျခင္းမုန္းျခင္းကင္းရေစ…..

သူျပံဳးလိုက္တ႔ဲအခါ
ပန္းကေလးေတြေမႊး
ေလကေလးေတြေအး
ႏြမ္းသမ်ွေျပ
လြမ္းသမ်ွေက်တယ္…..
သူစကားေျပာတ႔ဲအခါ
ပ်ားသကာလို
နားမွာခ်ိဳလို႔
ရင္မွာစိမ္႔စမ္း
စီးျဖတ္သန္းတယ္…..
သူရိွေနတ႔ဲအခါ
ရန႔ံေမႊးေသာပန္း
ၾကာတင္႔တ႔ဲကန္
ၾကယ္စံုေသာေကာင္းကင္
လသာတ႔ဲည
ကာရန္ညီတ႔ဲဂီတလို
အရာအားလံုးဟာလွပလို႔…..
အိမ္မက္ေတြကိုစည္းခ်
မညီညာတ႔ဲဂီတန႔ဲ
ေမွာင္မိုက္တ႔ဲညေတြအတြက္
သူက…..
တစ္ဦးတည္းေသာ အလင္းရွင္ပါပဲ

ေနမင္းက
ညေနခင္းန႔ဲစစ္ခင္းတယ္
နီနီက်င္႔က်င္႔ေနေရာင္ေအာက္
တိမ္ေတြအေရာင္ေတာက္လို႔…..
ရွင္ေနမင္းက
ညေနခင္းရ႔ဲဓါးသြားေအာက္
အသက္ေပ်ာက္လုဆဲဆဲ…..
ျမစ္ေရျပင္မွာ
နီေတာက္ေတာက္အေရာင္ေတြ
ေနမင္းရ႔ဲေသြးေတြလား
က်ဆံုးေတာ႔မယ္႔ရွင္ေနမင္းက
တစ္ေန႔တာအတြက္ႏွဳတ္ဆက္တယ္
ေနာက္တစ္ေန႔မနက္ခင္း
သူျပန္လင္းလာမွာပဲေလ
ခ်စ္သူေရ…..
အဲဒီလိုပဲေပါ႔
မင္းအမုန္းေအာက္
ဒူးေထာက္ခ႔ဲရေပမယ္႔
အလင္းျပန္ရမယ္႔မနက္ခင္းေတြကို
ငါ…တမ္းတေနဆဲပါဟာ